تبلیغات

ابزار وبلاگ

ابزار وبلاگ
وبلاگ عرفان اسلامی - ریاضت
وبلاگ عرفان اسلامی
چهارشنبه 7 مهر 1395 :: نویسنده : جواد خلیلی
این صفحه را به اشتراک بگذارید
ریاضت 
ریاضت  در معنای لغوی به معنای سختی کشیدن است . 
در زبان عامه ضرب المثلی است که می گوید به مرگ بگیر تا به تب راضی شود .
اما در راه سیر وسلوک عرفانی سالک وارد میدان مبارزه ای شده است که محل مبارزه درون خویشتن است ومبارز عقل او و دشمن خواسته های نفسانی است و دستورات این مبارزه را احکام شرع تعیین کرده است . بنا براین سالک حق ندارد خارج از احکام دین با خویشتن خویش هم مبارزه کند . به عنوان مثال سالک حق ندارد برای رهایی از شر میل جنسی خود را اخته نماید . چرا که شرع چنین اجازه ای را به او نداده است . یا به عنوان مثال نمی تواند در روز عید فطر روزه بگیرد اما تا جایی که شرع منع نکرده است سالک اجازه دارد تا با داشتن برنامه ای ریاضتی بیش از خواسته های دین را از نفس خود بطلبد ویا به عبارتی نفس را به مرگ بگیرد تا به تب راضی شود . 
 در اینکه داشتن چنین برنامه ریاضتی حائز اهمیت است یا خیر شکی وجود ندارد اما اینکه چگونه شروع کنیم وآیا باید دائمی باشد یا موقت ویا همیشه یکسان باشد یا روز به روز بر آن بیافزاییم از مسائلی بسیار مهم در سرنوشت سیر وسلوک است .
چگونه شروع کنیم ؟



  
 می توان از خوردن و آشامیدن شروع نمود ولی باید به مرور زمان وتدریجا چنین کاری صورت گیرد نه آنکه به یکباره باری سنگین را بر نفس گذاشته که آنرا تحمل نکرده و در ابتدای راه از مسیر خارج گردد وخود را ساخته شده برای طی نمودن این راه نداند .
در روایات مختلفی از جمله روایت عنوان بصری آمده است که امام صادق فرمودند : چون قصد غذا کردید ثلث معده را برای غذا و ثلث را برای آب و ثلث را برای هوا قرار دهید . پس بیش از ثلث غذایی که می توانید بخورید وارد بدن خود ننمایید که بیش از آن مورد احتیاج بدن نبوده و صرف برانگیختن شهوت می گردد . ممکن است در ابتدای کار احساس گرسنگی داشته باشید و برایتان مشکل باشد تا دست از غذا بکشید . بدانید این امری طبیعی است وبعد از دست کشیدن از غذا رفع می شود . با کمتر غذا خوردن کمتر هم تشنگی به شما دست می دهد ونیاز تان به آشامیدنی های مختلف کمتر می گردد .
در اثر این برنامه غذایی طبیعتا نه تنها شما احساس ضعف نمی کنید بلکه دیگر احساس سنگینی قبل را در سر خود نداشته و ذهنتان تیز تر می گردد و در نهایت نیاز به خواب شما کاهش میابد و با تنها 5 الی 6 ساعت خواب دیگر احساس خواب آلودگی ندارید .
بله تمام این مزایا را تنها با حفظ شکم بدست می آورید وبه قول رسول اکرم منشاء هر دردی در شکم است .
البته ممکن است قوه شهوت شما در اثر این برنامه غذایی کمتر شود اما به کلی از بین نمی رود واین جاست که باید ریاضات دیگری برای دفع این قوه متحمل شوید .
با همین برنامه غذایی حرف زدن خود را کم کنید و درباره آنچه که به درد دنیا و آخرتتان نمی خورد سخن نرانید . تا به حال انسان های بسیاری را دیده اید که بر سر چه موضوعات بی اهمیت سیاسی یا اقتصادی یا فرهنگی بحث و جدل می کنند . بدانید که اینها برای سالک الی لله سمی مهلک است که مانع از سیر اوست ونباید عمر بدین گرانی را بدین امور لغو گذراند و باید  ندای خدای رحمان درقرآن کریم  عن اللغو معرضون را عین النصب خود قرار داده واز امور لغو بپرهیزید والا تمرکز حواس خود را از دست می دهید و ذهنتان مشوش می گردد .
ممکن است با سکوت زیاد شما دیگران شما را نادان تلقی کنند و یا حتی شما را مورد تمسخر قرار دهند . اشکالی ندارد و اتفاقا چنین اتفاقاتی شما را به آنچه مقصود دارید نزدیکتر می کند چرا که باعث می شود گناهانی که در گذشته مرتکب شده اید از بین برود و آینده ای بهتر برایتان رقم بخورد .
برای آنکه راحت تر زندگی کنید تا می توانید از قشر عامه جامعه فاصله داشته باشید واصطلاحا با آنها قاطی نشویدمگر به قدر ضرورت که برای دفع ضرر یا جلب منفعتی باشد . چراکه آنها شما را ممکن است به دردسری اندازند که کلا شما را از مسیری که در پیش گرفته بوده اید غافل کنند . از این امر در عرفان به خلوت تعبیر گشته است .
در همین مرحله خواب خود را نیز کمتر نماییید به طوری که بیش از 5 الی 6 ساعت نخوابید وحتما  نیم ساعت قبل از طلوع آفتاب را بیدار باشید چرا که بسیاری از مکاشفات افراد در این ساعات از شبانه روز اتفاق می افتد و ارزش آنها فقط برای آنست که به پیمودن راه خود مشتاق تر شوید .
اگر در عبادات خود سختی و سنگینی احساس می کنید بعد از گذشت مدتی این حالت رفع می شود چرا که با اجرای برنامه بعد از مدتی برای شما رقت در قلب ایجاد می گردد .
آیا برنامه ریاضتی باید دائمی باشد یا موقت ؟
برنامه ریاضتی شما باید دائمی باشد نه آنکه پس از مدتی آنرا ترک نمایید پس باید برنامه ای برای خود ترتیب دهید که بتوانید همیشه آنرا انجام دهید . چرا که نفس را اعتماد شایسته نیست و به قول مولوی :
نفس اژدها است او کی مرده است 
از غم بی آلتی افسرده است
آیا باید بر برنامه ریاضتی خود بیافزاییم یا یکسان باشد ؟
اگر برنامه ریاضتی خود را ثابت نگه دارید گاهی ممکن است برای نفس نوعی عادت شود واین عادت موجب می شود تا باز رقت اولیه از دل سالک رخت بر بندد . پس باید هر چند وقت یکبار کمی برآن افزود اما اگر کار را به جایی برساند که به کل بخواهیم این برنامه را کنار بگذارید حتما باید از آن قری کاهش دهید نه آنکه به کل آنرا کنار بگذارید .
آیا داشتن برنامه ریاضتی مطابق شرع است ؟
باید گفت روایات فراوانی داریم که بر این نوع از تربیت نفس صحه گذاشته وبر آن تاکیدی موکد دارند  از جمله :
دنیا زندان مومن و بهشت کافر است . امام علی (ع)
در حقیقت برای مومن راحتی نیست به جز در دیدار خداوند . امام صادق (ع)
روایتی از انس مالک آمده که پیامبر اکرم (ص) جوانی از انصار را دید . او را گفت : چگونه در روز آمدی  ای حارث ؟ گفت : در روز آمدم مومن  به حق . رسول (ص)گفت : بنگر تا چه می گویی. هر حقی را حقیقتی هست حقیقت ایمان تو چیست ؟ گفت : یا رسول الله خویشتن از دنیا گرفته ام شب را نمی خسبم و روز نمی خورم و پنداری که در عرش خدای می نگرم که ظاهر شده است خلقان را و پنداری که در اهل بهشت می نگرم که به زیارت یکدیگر می شوند ودر اهل دوزخ می نگرم که بانگ می دارند . رسول الله گفت : تو مستبصر شده ای بر این ملازمت کن . تو بنده ای که خدای دلت را با ایمان منور کرده است .




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : جواد خلیلی
نویسندگان
نظرسنجی
سطح مطالب وبلاگ را چگونه ارزیابی می کنید ؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :